Zogniskowany wywiad grupowy (FGI/Grupa Fokusowa) to metoda badawcza stosowana w projektowaniu interfejsu użytkownika (UX). Polega na przeprowadzeniu moderowanej dyskusji z grupą użytkowników, aby lepiej zrozumieć ich potrzeby, oczekiwania i sposób korzystania z produktu lub usługi. Tego typu badanie dostarcza cennych informacji, które pomagają projektantom i badaczom UX tworzyć bardziej intuicyjne i przyjazne rozwiązania.
Proces przeprowadzania FGI składa się z kilku kluczowych etapów:
Największą siłą zogniskowanych wywiadów grupowych jest możliwość uzyskania szczegółowych informacji od użytkowników w krótkim czasie oraz obserwacja interakcji między nimi. Jednak wymaga starannego przygotowania, odpowiedniego doboru uczestników i doświadczonego moderatora, aby uzyskane dane były rzetelne i wartościowe.
Zalety | Wady |
---|---|
Umożliwia zebranie szerokiej perspektywy i różnorodnych opinii w jednym badaniu. | Wymaga starannego doboru uczestników, co może być czasochłonne i kosztowne. |
Pozwala na obserwację interakcji między użytkownikami, co może ujawnić ukryte potrzeby i problemy. | Grupa może wywierać presję na jednostki, co prowadzi do nie w pełni szczerych odpowiedzi. |
Dostarcza bogatych, jakościowych danych, które pomagają lepiej zrozumieć użytkowników. | Wyniki mogą być podatne na wpływ moderatora, jeśli nie prowadzi on rozmowy w neutralny sposób. |
Może ujawnić problemy, których użytkownicy nie dostrzegliby w badaniach indywidualnych. | Nie zawsze pozwala na pogłębioną analizę indywidualnych doświadczeń użytkowników. |
Zogniskowane wywiady grupowe znajdują szerokie zastosowanie jeśli chodzi o badania UX, marketingu oraz projektowaniu produktów i usług. W UX wykorzystywane są do poznania nawyków użytkowników, identyfikacji problemów z użytecznością i testowania wstępnych koncepcji interfejsów. W marketingu pozwalają lepiej zrozumieć preferencje konsumentów, ich reakcje na nowe produkty czy kampanie reklamowe. FGI sprawdzają się także w badaniach społecznych, analizie zachowań grupowych i testowaniu różnych strategii komunikacyjnych. Dzięki interakcji między uczestnikami badacze mogą uzyskać głębsze wnioski, które nie zawsze są widoczne w indywidualnych wywiadach czy ankietach.