Webmetric Blog AI Universal Commerce Protocol (UCP) – nowy standard zakupów w ekosystemie AI od Google

5/5 (1)

Universal Commerce Protocol (UCP) – nowy standard zakupów w ekosystemie AI od Google

E-commerce

19 stycznia 2026 (aktualizacja: 19 stycznia 2026)

Google wprowadza Universal Commerce Protocol (UCP) jako techniczny fundament zakupów realizowanych bezpośrednio w interfejsach AI, takich jak tryb AI w wyszukiwarce czy aplikacja Gemini. To otwarty standard, który pozwala agentom AI nie tylko rekomendować produkty, ale również przeprowadzać pełną transakcję — od wyboru oferty po płatność — bez konieczności przechodzenia na stronę sklepu.

Ten wpis jest powiązany z usługą Doradztwo e-Commerce

Sprawdź szczegóły

Na obecnym etapie Universal Commerce Protocol jest rozwijany i testowany głównie w ramach pilotaży na rynku amerykańskim, we współpracy z dużymi graczami e-commerce, takimi jak Shopify, Walmart, Target, Wayfair czy Etsy. Google pracuje nad tym standardem również z firmami z obszaru płatności i infrastruktury transakcyjnej, m.in. Visa, Mastercard, Stripe i Adyen. W Polsce UCP nie jest jeszcze dostępny jako funkcja umożliwiająca zakupy bezpośrednio w interfejsach AI. Na razie działa przede wszystkim jako otwarta specyfikacja techniczna, która wyznacza kierunek rozwoju handlu w ekosystemie AI Google i będzie stopniowo wdrażana wraz z kolejnymi integracjami i rynkami.

Czym właściwie jest Universal Commerce Protocol (UCP)?

Universal Commerce Protocol nie jest kolejną platformą sprzedażową ani marketplace’em Google. To warstwa techniczna, która standaryzuje sposób komunikacji pomiędzy systemami handlowymi a agentami AI. UCP działa jak wspólny protokół wymiany informacji między sprzedawcą a interfejsem AI, niezależnie od miejsca, w którym dochodzi do interakcji.

W praktyce protokół obejmuje nie tylko podstawowe dane produktowe, ale również elementy niezbędne do realizacji transakcji, takie jak:

identyfikacja produktów i wariantów,
aktualna cena oraz dostępność,
logika płatności i metody autoryzacji,
zasady realizacji zamówień i obsługi posprzedażowej.

Dzięki temu oferta sklepu może zostać „wystawiona” w sposób zrozumiały dla agentów AI bez konieczności tworzenia osobnych integracji dla każdej platformy czy interfejsu. Asystent działający w wyszukiwarce lub aplikacji AI może operować na pełnym zestawie danych potrzebnych do przeprowadzenia zakupu w jednym, spójnym modelu.

UCP nie przejmuje kontroli nad sprzedażą, a sprzedawca pozostaje właścicielem transakcji (merchant of record), zachowuje relację z klientem i odpowiada za realizację zamówienia. Protokół porządkuje wyłącznie sposób komunikacji i realizacji zakupu w środowisku, w którym AI staje się głównym interfejsem kontaktu z ofertą.

Dlaczego powstał UCP – problem obecnego modelu handlu

Dotychczasowy model e-commerce zakładał, że rola wyszukiwarki lub interfejsu AI kończy się w momencie przekierowania użytkownika na stronę sklepu. W modelu opartym na agentach AI to założenie przestaje być wystarczające.

Od strony technologicznej handel online stał się zbiorem rozproszonych elementów: osobnych checkoutów, niestandardowych integracji, różnych modeli płatności i odmiennych procesów obsługi posprzedażowej. Każda platforma, która chciała umożliwiać sprzedaż, musiała budować własne połączenia z systemami sklepów, co w praktyce prowadziło do:

wysokiej bariery wejścia dla nowych interfejsów zakupowych,
trudności w skalowaniu sprzedaży poza własną stronę,
ograniczonych możliwości automatyzacji po stronie AI,
konieczności utrzymywania wielu równoległych integracji.

UCP porządkuje ten model, wprowadzając jedną, spójną warstwę komunikacji pomiędzy systemem sprzedawcy a środowiskiem, w którym działa agent AI. Zamiast każdorazowo definiować proces zakupu od nowa, protokół określa wspólny zestaw zasad i mechanizmów, które mogą być wykorzystywane niezależnie od interfejsu.

W efekcie handel przestaje być ściśle przypisany do konkretnej strony czy aplikacji, a zaczyna funkcjonować jako usługa dostępna tam, gdzie faktycznie zapada decyzja zakupowa — bez konieczności przebudowy zaplecza technicznego przy każdej nowej platformie.

Agenci AI jako nowi uczestnicy procesu zakupowego

W Universal Commerce Protocol agent AI przestaje być wyłącznie doradcą. Zamiast tylko rekomendować produkty i odsyłać użytkownika do sklepu, może wykonać konkretne działania zakupowe w jego imieniu — w jednym interfejsie.

W praktyce oznacza to, że agent działający w wyszukiwarce lub aplikacji AI może:

porównywać oferty na podstawie danych przekazanych przez sprzedawcę,
brać pod uwagę preferencje użytkownika i ustalone wcześniej warunki,
zaproponować konkretną ofertę w momencie realnej intencji zakupowej,
przeprowadzić transakcję bez opuszczania interfejsu AI.

Takie działania są możliwe, ponieważ UCP ujednolica sposób komunikacji między agentem AI a systemem handlowym. Agent nie „udaje” zakupu ani nie opiera się na obejściach — działa na jasno zdefiniowanych zasadach i na rzeczywistych danych sprzedawcy.

W tym modelu pojawiają się także Business Agents, czyli markowe asystenty AI tworzone przez sprzedawców. Zamiast prowadzić użytkownika przez kolejne podstrony sklepu, mogą odpowiadać na pytania, doprecyzowywać ofertę i doprowadzić do zakupu bezpośrednio w interfejsie AI, bez zrywania kontaktu z marką.

Przykładowy zakup z wykorzystaniem UCP. Źródło: developers.googleblog.com/under-the-hood-universal-commerce-protocol-ucp/

Checkout i płatności w modelu UCP

Checkout nie musi już odbywać się na stronie sklepu — może zostać zrealizowany bezpośrednio w interfejsie AI, takim jak tryb AI w wyszukiwarce czy aplikacja Gemini. Dla użytkownika oznacza to brak klasycznego przechodzenia przez kolejne podstrony i formularze. Dla sprzedawcy — konieczność udostępnienia logiki zakupowej w sposób zrozumiały dla agentów AI.

UCP nie narzuca jednego sposobu integracji. Pozwala dopasować model checkoutu do złożoności procesów po stronie marki:

checkout natywny, realizowany w całości w interfejsie AI, z użyciem zapisanych danych użytkownika (np. Google Pay),
integrację osadzoną (iframe), wykorzystywaną tam, gdzie potrzebne są dodatkowe kroki, personalizacja lub niestandardowe warunki sprzedaży.

Istotne jest to, że UCP nie zastępuje istniejącej infrastruktury płatniczej. Sprzedawca nadal korzysta z własnych operatorów płatności, systemów rozliczeniowych i procedur księgowych. Protokół porządkuje jedynie sposób, w jaki agent AI inicjuje i autoryzuje transakcję, m.in. poprzez tokenizację danych płatniczych i jasno określony podział odpowiedzialności.

Kontrola sprzedawcy i rola merchant of record

Jedną z ważniejszych kwestii przy zakupach realizowanych w interfejsach AI jest odpowiedzialność za transakcję. W modelu opartym na Universal Commerce Protocol sprzedawca pozostaje merchant of record, czyli formalnym właścicielem sprzedaży, niezależnie od tego, gdzie dochodzi do finalizacji zakupu.

W praktyce oznacza to, że:

dane klienta pozostają po stronie sprzedawcy,
relacja z klientem nie jest przejmowana przez platformę,
sprzedawca odpowiada za realizację zamówień, zwroty i obsługę posprzedażową,
model rozliczeń i marż nie ulega zmianie.

UCP wprowadza jedynie jasny podział odpowiedzialności w samym procesie transakcyjnym — od autoryzacji płatności, przez przekazanie danych do realizacji zamówienia, po potwierdzenie statusu transakcji. Dzięki temu zakupy realizowane w interfejsach AI mogą funkcjonować na podstawuie tych samych zasad biznesowych i bezpieczeństwa, które obowiązują w klasycznym e-commerce.

Dla sprzedawcy oznacza to jedno: AI staje się kolejnym kanałem sprzedaży, a nie nowym podmiotem pośredniczącym w relacji z klientem.

UCP a istniejąca infrastruktura e-commerce

Universal Commerce Protocol nie wymaga budowy nowego zaplecza produktowego od zera. Opiera się na danych, które sprzedawcy już dziś utrzymują w swoich systemach. W ekosystemie Google kluczową rolę odgrywają tu pliki produktowe z Google Merchant Center, które mogą stać się bezpośrednim źródłem informacji dla agentów AI.

Dla sprzedawcy oznacza to, że:

produkty, ceny i dostępność nie są definiowane osobno „pod AI”,
logika oferty pozostaje spójna z reklamami i wynikami wyszukiwania,
ten sam zestaw danych może działać w wielu kontekstach — od kampanii produktowych po zakupy realizowane w interfejsach AI.

Jednocześnie UCP podnosi wymagania dotyczące jakości danych. Aby agent AI mógł realnie obsługiwać ofertę, informacje produktowe muszą być jednoznaczne, aktualne i spójne pomiędzy systemami. Dane muszą też zawierać wystarczająco dużo szczegółów, by umożliwić porównywanie wariantów i warunków zakupu.

W efekcie ciężar optymalizacji przesuwa się z warstwy prezentacyjnej strony na strukturę i semantykę danych. Sklep nadal pełni ważną rolę, ale przestaje być jedynym miejscem, w którym oferta jest interpretowana. W modelu UCP to właśnie dane produktowe stają się głównym punktem styku między marką a AI.

Co to oznacza w praktyce dla e-commerce i SEO

Universal Commerce Protocol nie zmienia handlu od razu, ale zmienia sposób, w jaki oferta jest udostępniana i wykorzystywana. Coraz mniej zależy od jednej strony sklepu, a coraz więcej od danych, które mogą być używane w różnych interfejsach — także w narzędziach AI.

Z perspektywy SEO oznacza to przesunięcie akcentu z samego pozyskiwania ruchu na jakość i spójność informacji. Dane produktowe, struktura oferty i zgodność między kanałami zaczynają mieć większe znaczenie niż pojedyncze podstrony.

W Polsce UCP nie jest jeszcze dostępny jako funkcja zakupowa, ale już teraz pokazuje kierunek zmian. Przygotowanie się do tego modelu nie polega na wdrażaniu nowych rozwiązań, lecz na uporządkowaniu podstaw: danych, oferty i kontroli nad informacją.

Źródła: